« «vorige«||»volgende» »

Première 9 - Stromboli

(Waardering)

Stromboli, stromboli … de naam komt zo bekend voor, maar ik kom er niet op. Circus Stromboli? Nee, dat niet. Een boek van Alistair MacLean? Een pop song? Waar ben ik dat woord toch eerder tegen gekomen?

Maar goed, wel opgezocht wat Stromboli is. Een vulkaan-eiland, maar dus ook eten. Maar inzake eetbare stromboli kom je net zo veel varianten tegen als er Jenny Lindsoepen bestaan. En allemaal claimen ze de echte te zijn. ‘tuurlijk joh, daarom maak ik vandaag mijn eigenste, eerste, echte stromboli. Ik gebruik een recept dat ik vond op het net. Niks gevuld brood, noch een als boomstam opgerolde pizza, nee, een leuke vorm voor de vulling en ze gebruiken prefab pizzadeeg …

En prefab deeg bevalt me eigenlijk wel, scheelt een deegstrijd in de keuken. Gewoon uitpakken, even narollen en beginnen met de show …

Première 9 – Stromboli

Beoordeling: 21

Voorbereiding: 25 minutes

Kooktijd: 20 minutes

Totaal: 50 minutes

Voor: 4 personen

Première 9 – Stromboli

Is het een brood, is het een pizza? Het is lekker, dat wel.

Ingrediënten

  • Pak prefab pizzadeeg met potje tomatensaus
  • Vleeswaren: (had prosciutto crudo, salami Milano, coppa stagionata, chorizo)
  • Kazen: (had pecorino romano, mozarella en Gruyère)
  • Basilicum
  • Gedroogde rozemarijn
  • Olijfolie
  • (spontaan verzonnen) gerookte paprika

Bereiding

Ik heb oven voorverwarmd naar 230 graden. Heb bakpapier op m’n bakplaat gelegd en vervolgens het pizzadeeg hierop uitgerold. Het kan altijd dunner dan ze volgens de verpakking willen.
Ik heb denkbeeldig de rechthoekige rol in de lengte in 3 gelijke delen verdeeld. Het beleg (of vulling) komt op de middelste baan. Ik heb afwisselend de plakken vleeswaren en plakjes Gruyère en mozarella over deze baan verdeeld, maar hield boven en onder wel een 5-tal cm vrij. Over het geheel legde ik een 6-tal basilicumbladeren. Ter plekke verzon ik om ook een gerookte paprika in flinters te snijden en dit ook er over te verdelen. Ondertussen was het toch wel een behoorlijk hoge bult geworden daar op die middenste deegbaan. Het begon te lijken op die dikke pizza’s van [Contini:http://www.contini.nl/] in Groningen. Daarom botweg met de handpalm de vulling platgedrukt. De pecorino raspte ik over alles heen. Vulling klaar.
Nu begint het gefröbel, niet mijn sterkste punt thuis. Ik maakte naast de vulling schuine snedes in het deeg, zo’n 30 graden vanaf horizontaal. Snedes op ongeveer 2 cm van elkaar. En nu worden de verkregen deeglapjes terug gevouwen over de vulling en moet het er als een mooi vlechtwerk uitzien. Ik denk dat Levine en andere dames dit sneller en netter kunnen dan wat ik deed. Ik begon voor de zekerheid alvast de boven- en onderkant om te vouwen en deed daarna pas de kleine flapjes. De fout die ik maakte waren dat de flapbreedtes links en rechts ongelijk waren, dus ik had links en rechts een verschillend aantal flapjes. Nou ja, zo’n fout maak je maar 1 maal, nu moest ik soms even 2 flapjes tegelijk omvouwen om weer de boel een beetje kloppend te krijgen. Nog iets waar ik nooit aan gedacht had. Door de flapjes te snijden had ik dus ook het bakpapier in repen gesneden. En die zaten behoorlijk vast aan het deeg. Dus dat maakte het gepiel erger om ook nog het deeg van het papier te scheiden (terwijl zo’n aanrecht al niet op een ideale hoogte zit – rugpijn)
Whatever het resultaat, dit is mijn stromboli. Nu nog even afpenselen met olijfolie en lichtjes bestrooien met rozemarijn en dan kan het 15-20 minuten de oven in. Ondertussen nemen we tomatensoep vooraf terwijl het potje prefab-saus werd verwarmd met een snuf gedroogde, Italiaanse kruiden. Dat wordt nml. de eenvoudige dipsaus.
http://www.maillard.nl/2013/01/09/premiere-9-stromboli/

En, hoe smaakte het? Lekker. Heerlijk. Maar ontzettend machtig. 1 Stromboli is echt genoeg voor 4 volwassenen (mits soep vooraf). Het is als een pizza in andere vorm en dan komt de tomatensaus er over, i.p.v. er onder. Dorota vond vooral die snippers gerookte paprika er bij passen. Volgens haar vindt ze stromboli nu lekkerder dan pizza’s. Nou, da’s dan toch ook weer een compliment. Tim vond de ‘pizzabroodjes’ gemaakt van de hoekrestjes deeg (met verder niks er op) het lekkerst. We konden het niet op, morgenochtend testen we het of we dit koud als ontbijt kunnen eten met een beker melk …

BTW - voor mij hoeft zelfs de tomatensaus-dip er niet eens bij. Ik vond het zo al lekker …

Copyright © 2013 - Geur van Maillard - All Rights Reserved.

2 Comments to “Première 9 - Stromboli”

  1. Sonja Vanderhaegen 9 januari 2013 at 08:12 #

    ziet er heel lekker uit !

    • Paul Oosten 9 januari 2013 at 11:14 #

      En dat is het ook. Het deeg en de smaak er van nemen een belangrijker plaats in dan bij een pizza …


Leave a Reply